De Middellandse Zee dreigt 'zee van plastic' te worden, waarschuwt WWF.

De Middellandse Zee dreigt 'zee van plastic' te worden, waarschuwt WWF.

Vrijdag 8 juni 2018 — De Middellandse Zee verandert in een gevaarlijk plastic vergaarbassin, met een recordniveau aan vervuiling. Dat zegt een nieuw rapport dat WWF vandaag vrijgeeft op Wereld Oceaan Dag. WWF roept iedereen op om in het dagelijks leven en tijdens vakanties het gebruik van plastic te beperken. 

Brussel, 8 juni 2018 - De Middellandse Zee verandert in een gevaarlijk plastic vergaarbassin, met een recordniveau aan vervuiling door microplastics die alle mariene soorten en de menselijke gezondheid bedreigen. Dat zegt een nieuw rapport dat WWF vandaag vrijgeeft op Wereld Oceaan Dag. Het WWF-rapport "Redding van de Middellandse Zee tegen plasticvervuiling" luidt de alarmbel over de dramatische effecten die overmatig gebruik van plastic, slecht afvalbeheer en massatoerisme hebben op een van de meest bezochte regio's in de wereld. WWF roept iedereen op om in het dagelijks leven en tijdens vakanties het gebruik van plastic te beperken. 

Het rapport bevat de meest recente wetenschappelijke gegevens over het gebruik van plastic in Europa en de vele manieren waarop plastic van invloed is op het leven in zee, worden samengevat. Het rapport bevat een gedetailleerd stappenplan met de dringende maatregelen die instellingen, bedrijven en burgers moeten nemen om te voorkomen dat plastic afval in zee terechtkomt.

“De plasticvervuiling in de Middellandse Zee veroorzaakt ernstige schade aan zowel de natuur als de volksgezondheid. Als we de plasticvervuiling niet kunnen indammen, zal de wereldwijde reputatie van het Middellandse Zeegebied als toeristische trekpleister en bron van vis, schaal- en schelpdieren bedreigd worden. Lokale gemeenschappen die afhankelijk zijn van deze sectoren voor hun levensonderhoud zullen ondermijnd raken. Het plasticprobleem is ook een symptoom van de algemene achteruitgang van de gezondheid van de Middellandse Zee en moet ons nopen tot actie”, zegt Koen Stuyck, woordvoerder van WWF in België.

 

Iedereen kan bijdragen, ook op vakantie

De 4 meest bezochte landen van de Belgen in de zomervakantie liggen allen aan de Middellandse zee (Frankrijk, Spanje, Italië en Griekenland). Net zoals de meeste West-Europeanen houden we van de azuurblauwe Middellandse zee. Maar helaas maken we haar ook ziek, omdat we niet voldoende aandacht besteden aan wat we achterlaten. 95% van het afval dat in de Middellandse Zee drijft en op de stranden aanspoelt, is plastic. Het meeste van dit plastic wordt door Turkije en Spanje in zee geloosd, gevolgd door Italië, Egypte en Frankrijk. Uit het rapport van WWF blijkt echter ook dat de vele toeristen die de regio bezoeken het zwerfvuil elke zomer met maar liefst 40 procent doen toenemen.

WWF roept daarom ook de Belgische toerist op om deze zomer speciaal plastic voor eenmalig gebruik te vermijden. Door de volgende regels in acht te nemen kan iedereen mee helpen om niet enkel de Middellandse zee, maar ook de wereldwijde oceaan schoon te houden:

  • Laat geen (plastic) afval achter, niet in de natuur maar ook niet in de stad. Een groot deel van het zwerfvuil eindigt uiteindelijk in zee.
  • Gebruik geen rietjes, plastic roerstaafjes, plastic zakjes of wegwerpbekers. Deze plastic voorwerpen voor eenmalig gebruik gaan doorgaans slechts enkele minuten mee, maar ze hebben honderden of duizenden jaren nodig om af te breken. In die tijd richten ze veel schade aan in het mariene leefmilieu.
  • Neem je eigen drinkbus mee.
  • Neem herbruikbare zakken (en zakjes voor fruit en groenten) mee naar de winkel, ook op vakantie.
  • Gooi geen sigarettenpeuken en filters weg, ook deze vergaan traag en bevatten plastic resten die lang in het milieu achterblijven.

 

Middellandse zee ‘verdrinkt’ in plastic

Grote stukken plastic verwonden, verstikken en doden vaak zeedieren, inclusief beschermde en bedreigde diersoorten, zoals zeeschildpadden en monniksrobben. Maar het zijn microplastics - kleinere en meer verraderlijke fragmenten - die recordniveaus van 1,25 miljoen fragmenten per km² in de Middellandse Zee hebben bereikt. Dit is bijna vier keer hoger dan in het "plastic eiland" in het noorden van de Stille Oceaan. Deze microplastics worden opgegeten door plankton dat op zijn beurt wordt verorberd door vissen die vervolgens op ons bord terecht komen. We vergiftigen zo de voedselketen vanaf de basis waardoor ze een toenemend aantal diersoorten en mensen bedreigen. Iets waar we liever niet aan denken als we zeevruchten gaan eten op een mediterraan terras. We kunnen dit probleem echter niet meer negeren.

"In Europa produceren we enorme hoeveelheden plastic afval, waarvan het merendeel naar stortplaatsen wordt gestuurd. Daarvan belandden jaarlijks miljoenen tonnen plastic in de Middellandse Zee. Deze vervuilende stroom, gecombineerd met de ingesloten ligging van de Middellandse Zee, heeft tot gevolg dat schadelijke microplastics recordconcentraties bereiken, die zowel de mariene soorten als de menselijke gezondheid bedreigen", zei Giuseppe Di Carlo, directeur van het Mediterranean Marine Initiative van WWF.

"We kunnen de Middellandse Zee niet laten verdrinken in plastic. We moeten dringend handelen en de hele aanvoerketen streng onder de loep nemen om onze oceaan te redden van de alomtegenwoordige aanwezigheid van plastics.”

 

Beschikbare Materialen:

WWF-rapport ‘Out of the Plastic Trap'

Meer fotos beschikbaar op aanvraag

Videomaterialen op aanvraag:

- B-Roll beelden van de Middellandse zee en vervuiling

- interviews met WWF-woordvoerders ter plaatse

 

Feiten en cijfers voor media:

Europa (EU 28+ Noorwegen en Zwitserland) is de op één na grootste producent van kunststoffen ter wereld (na China). Dit resulteert in:

  • 27 miljoen ton kunststofafval geproduceerd per jaar.
  • 70-130.000 microplastics (fragmenten kleiner dan 5 mm) en 150-500.000 miljoen ton macroplastics (het equivalent van 66.000 volle vuilniswagens) die elk jaar in de Middellandse Zee en andere Europese zeeën worden gedumpt.
  • De Middellandse Zee is de 6e grootste accumulatiezone van plastic in de wereld: ze vertegenwoordigt slechts 1 procent van de oceaan maar bevat 7 procent van de wereldwijde microplastics.
  • Het Middellandse-Zeebekken (kustgebied) biedt onderdak aan 150 miljoen mensen, die met 208-760 kg per jaar een van de grootste hoeveelheden vast stadsafval per hoofd van de bevolking produceren. Zomertoeristen die de Middellandse Zee bezoeken, genereren 40 procent meer zwerfvuil. Afval wordt ook door rivieren naar de zee gedragen, voornamelijk de Nijl, de Ebro, de Rhône, de Po en de Ceyhan en Seyhan rivieren in Turkije.
  • Plasticvervuiling kan van invloed zijn op belangrijke economische sectoren in het Middellandse Zeegebied, met name de visserij en het toerisme. Zwerfvuil in de zee kost de EU-vissersvloot naar schatting jaarlijks € 61,7 miljoen, als gevolg van de vermindering van de visvangst, schade aan vaartuigen of een verminderde vraag naar vis, vanwege bezorgdheid over de kwaliteit van de vis.

Belangrijke feiten over natuur- en plasticvervuiling:

  • In de Middellandse Zee zijn 134 soorten (vissen, zeeschildpadden, zoogdieren en zeevogels) het slachtoffer van plasticopname.
  • 18 procent van de tonijn en zwaardvis heeft naar schatting plastic afval in de maag - meestal cellofaan en PET.
  • Alle soorten zeeschildpadden in de Middellandse Zee hebben kunststoffen ingenomen. Tot 150 plastic fragmenten zijn gevonden in sommige exemplaren.
  • 90 procent van de zeevogels in de wereld hebben naar schatting fragmenten van plastic in hun maag. Kunststofresten in het mariene milieu, inclusief harskorrels, fragmenten en microscopische plastic fragmenten, bevatten organische verontreinigingen, zoals pesticiden, ftalaten, PCB's en bisfenol A. Zodra plastic verontreinigingen het lichaam binnendringen, interfereren ze met belangrijke biologische processen, waardoor ze leverbeschadiging veroorzaken of de hormonenhuishouding veranderen.
  • In het ‘Pelagos Sanctuary of Cetaceans’ (in de noordwestelijke Middellandse Zee) bleek het plankton sterk besmet. De concentraties van ftalaten in de weefsels van gewone vinvissen waren tot 4-5 keer hoger dan die van walvissen in gebieden met een lager niveau van verontreiniging.
Plastic Turkey (c) Emre Soysal
Koen Stuyck Spokesperson at WWF