Olympische Spelen? Wilde dieren verpulveren onze wereldrecords!

Vrijdag 5 augustus 2016 — Brussel, 5 augustus 2016 – In Rio gaan straks de Olympische Spelen van start. Maar wat voor een mens tijdens dit sportieve tornooi een gouden medaille waard is, volstaat vaak niet eens om halverwege het klassement te geraken in het dierenrijk. Een prima gelegenheid, vinden wij, om een kort overzichtje te geven van de strafste dierenrecords, van de sprint via het hoogspringen tot het gewichtheffen. Voor WWF maakt zelfs de luiaard deel uit van de helden!

Brussel, 5 augustus 2016 – In Rio gaan straks de Olympische Spelen van start. Maar wat voor een mens tijdens dit sportieve tornooi een gouden medaille waard is, volstaat vaak niet eens om halverwege het klassement te geraken in het dierenrijk. Een prima gelegenheid, vinden wij, om een kort overzichtje te geven van de strafste dierenrecords, van de sprint via het hoogspringen tot het gewichtheffen. Voor WWF maakt zelfs de luiaard deel uit van de helden!

 

Sprint: het everzwijn verslaat Usain Bolt

Wanneer de jachtluipaard het op een sprinten zet, haalt hij tot meer dan 100 km/u in nauwelijks enkele seconden. Dat maakt van deze Afrikaanse katachtige de snelste sprinter. De huidige wereldrecordhouder, de Jamaicaan Usain Bolt, haalde een snelheid van 44 km/u in een paar seconden. Zelfs het edelhert (67 km/u), de haas (65 km/u) en het everzwijn (55 km/u) doen het beter dan deze topatleet. En voor nog straffere snelheden zoeken we hogere sferen op: de slechtvalk kan bij het duiken naar zijn prooi snelheden halen van meer dan 300 km/u.

 

Zwemmen: tegen 110 km/u door de golven

De Braziliaan César Cielo Filho haalde zijn wereldrecord op de 100 meter vrije slag met een snelheid van ongeveer 8 km/u. Met een lengte van 2,5 meter is de zeilvis niet veel groter dan deze zwemmer. Toch belet hem dat niet topsnelheden te halen van 110 km/u. Zelfs de Europese otter, die vroeger overal te vinden was, zwemt sneller dan eender welke mens, met een maximumsnelheid van 14 km/u.

 

Verspringen: katachtige op kop

De sneeuwluipaard leeft in de bergen van Centraal Azië, van de Himalaya tot de Altaï, waar hij op zijn dagelijkse route vaak obstakels tegen het ranke lijf loopt. Maar geen enkele kloof schrikt hem af, want hij kan tot 16 meter ver springen. De beste verspringer ter wereld haalde 8,95 meter. Dit record staat al 25 jaar op naam van Mike Powell!

 

Hoogspringen: de leeuw in verwarring brengen

De impala’s leven in kuddes in de savannes in het zuidoosten van Afrika. Ze voeden zich met gras, bladeren en vezelige planten. Als ze op de vlucht slaan voor leeuwen en luipaarden, gaan deze antilopen niet alleen ontzettend snel, maar maken ze tegelijk ook sprongen van soms wel drie meter hoog. Daarbij gaan ze vaak uiteenlopende richtingen uit om verwarring te veroorzaken bij hun achtervolgers. Geen enkele topatleet komt in de buurt van wat deze dieren kunnen. De beste onder hen, Javier Sotomayor, krijgt de lat niet hoger dan 2,45 meter.

 

Gewichtheffen: sterk als een aap

Als het over het heffen van zware ladingen gaat, maakt de mens geen schijn van kans tegen het dierenrijk, zelfs al traint hij zich te pletter: Aleksei Lovchev slaagde erin 264 kg te tillen: het wereldrecord! De gorilla, vegetarisch, vreedzaam en sociaal, heft zomaar even 900 kg.

 

Synchroonzwemmen: miljoenen zwemsters

In Rio mogen enkel vrouwen en homogene groepen deelnemen aan deze discipline. Maar één ding is zeker: de vissen die in scholen zwemmen zijn niet alleen in staat hun bewegingen op een perfect elegante manier te synchroniseren met z’n tweeën, maar ook en vooral in groepen van duizenden individuen. De grootste sardienenscholen zijn zelfs met miljoenen.

 

Boksen: dodelijke mokerslagen

In het dierenrijk wordt er nogal op los gebokst: de bokserkrab, die zich thuis voelt in de Indische en in de Stille Oceaan, draagt op elk van zijn scharen een anemoon in de vorm van een bokshandschoen. Voor heel wat dieren is een slag van deze krab dodelijk.

 

 

De mens heeft nochtans aangetoond dat altijd maar sneller, hoger en sterker willen zijn, niet per se een goed idee is. Integendeel, dit principe veroorzaakt vaak tal van problemen, zoals voor het milieu. Voor het WWF is het duidelijk: we moeten niet alleen een voorbeeld nemen aan de jachtluipaard en de antiloop, maar ons ook laten inspireren door de luiere soorten. En we moeten er onszelf aan herinneren dat minder consumeren en minder grondstoffen verbruiken ons helpt te ontspannen. De luiaard, die afkomstig is van Zuid-Amerika, legt zo’n vijf meter per minuut af. Wanneer hij zich haast, welteverstaan. Hij slaapt twintig uur per dag. Dat maakt van hem de kampioen van de luiheid. Misschien geen Olympische discipline, maar toch een mooi record!

Contacteer ons

Published with Prezly